در کشورهای که بعد از رهایی از هیولای جنگ، خونریزی، ستمگری و نقض آشکار حقوق انسانی؛ راه خود را به سوی آزادی و دموکراسی با قدمهای لرزان می پیمایند، تساهل و اغماض، عفو و گذشت از نیازمندی های اساسی آنان به حساب می آید. زیرا در غیر این صورت، دوباره دچار همان مشکلات سابق می گردند.
کشور افغانستان نیز با توجه به آنچه گفته شد نیازمند تحمل، تسامح و دیگر پذیری می باشد. این کشور بعد از تقریبا سی سال تخریب زیر ساختها، کشتار، نقض حقوق انسانی و هزاران مشکل دیگر، اینک گامهای لرزان و ضعیفی را به سوی دموکراسی، تأمین حقوق شهروندی و ایجاد رفاه اقتصادی بر می دارد. با تکیه بر آنچه گفته شد؛ الان مردم افغانستان از بسیاری از مشکلات طاقت فرسای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی رنج می برند، حتا بسیار از همین مردم که هرکس به دروغ خود را مدافع حقوق آنان می دانند و برای رسیدن به اهداف خود از مردم مایه می گذارند، برای تأمین نان شب و روز خود مشکل دارند و برای بدست آوردن لقمه نان آواره کشورهای دیگر می گردند.! راستی همین کسانی که شب و روز خود را مدافع حقوق پایمال شده مردم مظلوم افغانستان توسط رسانه های وابسته و غیر وابسته معرفی می کنند، تا هنوز چه دست آورد برای مردم داشته اند؟
چه مشکلات از آنان را حل کرده اند؟
و چه راه حل برای بیرون رفت از وضعیت موجود به سوی وضعیت مطلوب ارائه کرده اند؟
یا عنوان کردن حقوق مردم و دفاع از حق آنان نقابی است برای رسیدن به اهداف مورد نظر؟
پاسخ دادن به این چراها کاری آسانی نیست. اگر منتقدان و مدافعان حقوق مردم افغانستان برای این چراها پاسخ داشته باشند، می بایست به مردم افغانستان ارائه کنند.!
بعد از سقوط طالبان و روی کار آمدن حکومتی با صبغه به ظاهر دموکراسی، هر صنف صنف دیگر را، هر جریان فکری ایدئولوژی دیگر را و بالآخره هر کس بخش دیگری از جامعه را با سؤالات و استنطاقات، مورد پرسش قرارا داده و به چالش می کشانند اما متأسفانه خود فاقد هر گونه راهکار عملی و قابل اجرا برای حل مشکلات مردم رنجدیده افغانستان می باشند.!
تقابل و تزاحم ملالی جویا و همدستانش با برخی از رهبران مجاهدین و حامیان شان نیز دچار همین پارادوکس می باشد. خانم جویا از طرح این مسائل و ایجاد جو تنش آلود در پارلمان و خارج از آن بدنبال چیست؟ آیا ایشان و کسانی که وی را تحریک و ساپورت می کنند، تا هنوز چه اقدام مفید و سودمند برای مردم مظلوم افغانستان انجام داده اند؟
برای حل مشکلات مردم چه برنامه ای را بعد از پنج سال پروپاگند ارائه کرده اند؟
راستی با فحش و ناسزاگوی، اهانت و توهین به بخش از جامعه چه مشکلات از مردم حل خواهد شد؟ ولو رهبران و مجاهدان سابق را جنایت کار و ناقضان حقوق انسانی فرض کنیم، و در دادگاه نیز جرم آنان ثابت شوند، اهانت به آنان با کرامت انسانی سازگاری دارند؟ بنابراین از دید این قلم اظهارات ناسنجیده، رکیک و توهین آمیز خانم ملالی جویا، با حقوق انسانی، کرامت بشری و عرق ملی ناسازگار است و توهین به مردم شریف افغانستان. در اینجا اشاره به چند نکته لازم به نظر می رسد:
*- خانم جویا با این اظهارات و موضع گیریهای تند وزننده بدنبال یک هدف، (قهرمان سازی خود) می باشد و الا اگر وی واقعا قصد خدمت به مردم افغانستان را داشته باشد و بخواهد از حقوق آنان دفاع کند، این پروسه با توهین، فحاشی و ناسزاگویی حاصل نخواهد شد.
*- اگر به تعبیر ایشان پارلمان افغانستان بدتر از " طویله و باغ وحش" باشد و نمایندگان مردم از "گاو و خر" پست تر و بد تر باشند، خود در این طویله چه می کند؟ آیا در این یکسال و چندماه خانم جویا مشغول چکاری بوده است؟ شاید به تعبیر خود ایشان "دیگر افراد داخل پارلمان شیر ندارد" تا وی بدوشد و "بار نمی کشد" تا وی از آن بهره ببرند.! لذا وی بدنبال پیدا کردن منبع دیگری خارج از پارلمان افتاده است؟ اگر این تعبیر را استخدام کردم بخاطر گفتار خود این خانم می باشد و الا باید عفت قلم را نگه می داشتم. "طویله و باغ وحش هم بهتر از پارلمان ما (افغانستان) است، به خاطر اینکه در آنجا (طویله) گاو است که شیر می دهد، خر است که بار می کشد، سگ است که نگهبانی می کند..." (سایت بی بی سی، 31 /2/1386)
*- اظهارات خانم جویا دقیقا نقطه مقابل آنچه ایشان ادعا دارد، می باشد. آیا ایشان قبول دارد که مردم افغانستان نمایندگان ولسی جرگه از جمله خود ایشان را با رای مستقیم خود به پارلمان فرستاده اند؟ قطعا پاسخ مثبت است و الا وکالت خود وی نیز مورد خدشه قرار می گیرد. اگر چنین باشد، تشبیه پارلمان به "طویله و باغ وحش" بمعنای این است که مردم افغانستان این افراد را به این طویله فرستاده اند، پس خود مردم مسبب این کار اند.
*- نتیجه منطقی این اظهارات این است که اگر نمایندگان مردم افغانستان در پارلمان از دید ایشان "حیوانات اهلی و وحشی" باشند، مردم که آنان را انتخاب کرده اند، نیز دارای این ویژگی می باشند! این بدترین توهین است که به مردم افغانستان صورت می گیرد! ایا می شود نام این حرکات و اظهارات توهین آمیز را دفاع از حقوق مردم، نام نهاد؟! یا منظور ایشان از مردم کسانی دیگری هستند و واژه "مردم" مفهوم جدیدی پیدا کرده است که ما بی خبران خبر نداریم؟
نتیجه: با توجه به آنچه گفته شد، اظهارات توهین آمیز خانم جویا در نزد ما که بخش از مردم افغانستان هستیم، توهین به مردم تلقی می شود بخصوص اینکه ایشان بدون استثنا همه نمایندگان مرم را با یک ویژگی توصیف نمود. لذا ما خواستار پاسخگوی موصوف می باشیم تا بهای توهین خود را بپردازد. البته این نوشتار به هیچ وجه در صدد دفاع از اعمال برخی نمایندگان پارلمان نیست و باید آنان در قبال کردارهای خود در یک دادگاه عادلانه جوابگو باشند و از کردارهای گذشته آنان حساب رسی گردد اما عکس العمل منطقی در برابر کردارهای گذشته آنان توهین به همه نمایندگان و در نتیجه به موکلین آنان، نمی باشد و هرکس در هر مقام و موقعیت که باشند، از اهانت کردن به ملت مظلوم افغانستان پرهیز نمایند و از استفاده ابزاری از وجهه مردم برای رسیدن به اهداف شخصی خویش جدا اجتناب نمایند.
توسلی غرجستانی
سلام به همه شما به نظر من در شوراي ملي افغانستان بعضي افراد استند كه هيچ تجربه كاري و هيچ نوع مسئوليت را احساس نميكند وقتيكه يك شخص هزاران انسان را زير خاك ميكند و هزاران انسان را سر قطعه ميكند آن وقت هيچ كسي در ولسي جرگه نگفتند كه بايد اين شخصيت ها محاكمه شود اما در بين ما كه بايد اين كار را يك مرد افغان ميكرد اما متاسفانه كه در افغانستان ما كدام مرد سياسي نداريم يك خانم توانست تا اواز ملت خويش را ابراز كند بعد به چه دليل اين شخصيت هاي بي هوده ميگويند كه ملالي جويا بايد محاكمه شود افسوس به حال اين مردم غريب اين مردم فهميده كه قوماندان يا رهبر جهادي نيست من فكر ميكنم كه وقت استاد سياف. محقق. يونس قانوني. استاد رباني زنچو. و ديگر همراهانشان گف محاكمه ملالي جويا خانم قهرمان را ميزند پس چرا گف محكمه خويش را نميزند.
اگر مثل من يك افغان در اين سرزمين زنده باشد نخواهم گذاشت كسي به شخصيت محترمه ملالي جويا صدمه را وارد كند اگر چنين شد شايد يك فدائي من هم باشم و خواهم ديد كه چرا و كي مسئول اين حادثه بود.
من در رسانه ها خبر شدم كه ميگويند اين افراد نمايندگان ملت هستند اما من ميگويم نخير غلط است براي من نشان دهد كدام شخص غريب در اين ولسي چرگه است اما اوشان قوماندان رهبر و يا دزد سابقه است.
با احترام