- سرویس خبررسانی آریانانت - اخبار افغانستان

صدای مردم
1 دلو, 1383
بي غرض كوهستاني

جناب مارشال صاحب! اگرچه شما من را نمي شناسيد ولي من شما را از سالها قبل، وحتى از دوران تحصيل مي شناسم. بياد دارم در دوره ثانوي شاگرد فعال ومبارزي بوديد، بيانيه هاي پر شورتان تا هنوز در گوشم طنين انداز است. همچنان بخاطر دارم كه تحصيل را نا تمام گذاشته وبه ديار هجرت شتافتيد وسپس به صف جهاد ومجاهدين پيوستيد.

در زمان جهاد هم با تصدي وظائف ومسئوليت هاي گوناگون از خود شايستگي نشان داديد حتى اينكه در جبهه پنجشير تقريبا شخصيت دوم بحساب مي آمديد. مقاومت وپايداري تان در دوران حملات گلبدين وطالبان بركابل قابل ياد آوري وتقدير است ـ برخلاف بسياري مقامات دولتي وجبهه ـ با وجود مشكلات فوق العاده، بقا وايستادگي وحتى مرگ در كنار مسعود را بر فرار وزندگي آرام در خارج كشور ترجيح داديد.

موضع گيري قاطع تان بعد از شهادت احمد شاه مسعود بحيث جانشين آن مرحوم نيزقابل تقدير است.

اينها مختصري از كارنامه هاي خوب شما در دوران جهاد ومقاومت است كه بايد با تحسين ازآن ياد آوري شود.

اما بايد بخاطر داشته باشيد هنگاميكه احمد شاه مسعود به شهادت رسيد جبهه از تشكيلات بهتر ونظم وسازماندهي خوب برخوردار بود، ميراثي كه آن مرحومي بجا گذاشت همانند دسترخوان همواري بود كه ـ تقريبا ـ همه چيز قبلا در آن تدارك ديده شده بود، بنابرآن اين جانشيني احمد شاه مسعود بود كه دروازه ارتقاي سريع واستيلاء بر مناصب علياي دولتي وحزبي را وسيعا بروي شما گشود وشما را بهر حال از نفر دوم در سطح پنجشير به شخصيت شماره دوم كشور ارتقاء بخشيد كه قبلا حتى براي خود تان هم قابل تصور نبود.

بدون مبالغه ميتوان گفت: احمد شاه مسعود براي جناب شما در همه احوال مصدر خير وفيض بود، چه در زمان حيات شان وچه هم بعد از شهادت. اما بمجرديكه بحيث معاون اول رياست جمهوري تعيين شديد ودروازه هاي صدارت عظمى برويتان گشوده شد، وبه چوكي هاشم خان تكيه زديد، دگرگوني هائي در شما نمايان شد. بايد منصفانه اعتراف كرد: قدرت نشه اي دارد تا زماني كه بدان دست نيابي، از طعم آن نمي توان چيزي گفت.

واقعا پست ومقري كه شما اشغال كرديد بسيار مهم است وهاشم خان صدر اعظم معروف كشور، 17 سال تمام افغانستان را با مشت آهنين از همانجا اداره كرد.

واضح است تصدي پست هاي مهم ارباب آنرا از ديگران بي نياز نمي سازد، بلكه برعكس انسانرا بيشتر نيازمند مردمان متخصص واهل رأي وخبره مي نمايد تا جهت پيشبرد بهتر مسئوليت هاي محوله، در امور مختلفه با ايشان استشاره نمايد، ولي متأسفانه جناب شما درين پست كليدي به همان تعداد واشخاص از مشاوران ودر عين حال خويشاوندان خود اكتفا كرديد كه در دوران جهاد ومقاومت برخي بحيث دريور وباديگارد وبعضي ديگر بصفت مسؤول مالي وغيره در خدمت شما قرار داشتند، ومهمترين آنها هم يكي از عمه ويا عمو زاده هايتان بود كه تنها كمال وي دانستن زبان انگليسي شكسته بود.

از همان بدايات پيدا بود كه يكي از آرزوهاي ديرينه تان، كسب شهرت وتبارز بيشتر شخصيت تان است، بنابرآن ـ چنان معلوم مي شود ـ كه به مشوره مستقيم همين مشاوران وشايد برخي عناصر استفاده جو وفرصت طلب ديگر كه در كنار شما لانه كرده اند، وشايد هم به تشويق غير مستقيم خصوم عاقل ـ كه زندگي ومرگ پر افتخار احمد شاه مسعود خار چشم شان بود وهست كه در صدد خدشه دار ساختن آن بهر وسيله ممكنه برآمده اند ـ دست به نشر يك سلسله كتابچه ها زديد تا از شما شخصيت بارز، فرمانده مبتكر ومستقل از مسعود ارائه دهد. مطالعه اين كتابچه ها براي كساني كه از نزديك با جبهات جهاد ومقاومت سر وكار وآشنائي دارند، تأسف آور است وبا آنكه اين كتابچه ها چيزي را كم وزياد نمي كند، ولي در ذهن بي خبران از حقائق، چنان تصويري را مي نشاند كه گويا شخصيت محوري جبهه در دوران جهاد ومقاومت شما بوديد ومسعود هم يك چهره مطبوعاتي، بنابرآن اين حضور پر هياهوي مسعود در مطبوعات ورسانه گروهي محلي وبين المللي ساخته وپرداخته خبر نگاران است. وشما برخلاف مسعود ـ در يك كلام ـ مورد بي مهري وجفاي مطبوعات ومطبوعاتيان قرار گرفته بوديد واكنون زمان آن فرا رسيده تا اين نقيصه بايد جبران كرد.

اما يقينا كسانيكه با مسعود از نزديك آشنائي داشتند، وحتى شما هم در زير دل ميدانيد كه مسعود ساخته مطبوعات وژورناليستان نبود، بلكه شخصيت وشهرت مسعود را ايمان واخلاقش، هدفمندي وپايداري اش، هوشياري وتوانائي اش، اخلاص وتواضعش، پيوند گسست ناپذيرش بامردم، قدر شناسي ووفاداري اش، اعتقاد به عمل جمعي واحترام به رأي ديگران .... مسعود ساخت.

متأسفانه در پروسه شخصيت سازي تان بجائي رسيديد كه ديگر از شنيدن كلمه شاگردان مسعود دلگير شديد وفرموديد كه من يار وهمسنگر مسعود بودم نه شاگرد وي!

جناب مارشال صاحب! چه عيبي داشت شما هم مانند داكتر عبد الله به اين واقعيت مردانه اعتراف ميكرديد، خير اگر افتخار نمي كرديد؟

اينكه داكتر عبد الله ميگويد: " مسعود من را مانند طفل در دامان خود پرورش داد .. " از مقام وشخصيت او چيزي نمي كاهد، بلكه برآن مي افزايد.

اين در حاليست كه داكتر عبد الله بعد اكمال دوره تحصيل واخذ شهادتنامه دكتورا در طب وچند سال تجربه عملي به جبهه آمده بود، ومهمتر از همه اين سخنان را در زماني ميگويد كه وزير خارجه برحال كشور است وتقريبا همه جهان را ديده، وشانزده سال بحيث نزديكترين همكار مسعود ايفاي وظيفه كرده است. مارشال صاحب! اگر سيرت مردان بزرگ را خوانده باشيد ـ كه مطالعه آن براي بزرگان ضروري وآموزنده است ـ هميشه در بيوگرافي ايشان قبل از شاگردان از استادان آنها ياد آوري ميشود، كه البته عظمت وعدد بيشتر استادان، دلالت به عظمت آن شخص مي نمايد كه از ايشان آموخته وفيض برده است.

شايد بارها از زبان مسعود شنيده باشيد كه انجينير حبيب الرحمن را بعنوان استاد خود ياد ميكرد، نهايت آنچه كه مسعود از حبيب الرحمن آموخته باشد، الفباي مبارزه وآنهم براي مدت بسيار كوتاه، اما مسعود از حبيب الرحمن در زماني بنام استاد خود ياد مي كند كه در اوج عظمت وشهرت خود قرار دارد وهمه كسانيكه باوي آشنائي دارند ـ چه موافق وچه مخالف ـ او را شخصيت بي نظير واستثنائي تاريخ معاصر كشور ميدانند.

اما شما كه مسعود برايتان در همه حال ولي نعمت ومايه خير وبركت بود، از اعتراف به اين واقعيت ـ كه چيزي به عظمت مسعود نمي افزايد ـ انكار ميكنيد. بايد با تلخي ياد كرد قصر صدارت واحيانا كفالت رياست جمهوري، وروابط ظاهرا خوب با مقامات ذيصلاح وجهانپناه واقعا شما را مغرور واز ملت بي نياز ساخته بود.

بياد دارم زمانيكه يك تعداد دوستان در صدد تشكيل حزب نهضت بودند، مرامنامه ومنشور مي ساختند، جهت اقناع جناب شما به صدارت رفتند، وشما در آنزمان به استقبال كرزي صاحب كه در خارج بودند، به ميدان هوائي رفته بوديد وبعد از يك مدت انتظار تشريف آورديد وبعدا هم صحبت آغاز شد ... يكي از حاضرين مجلس كه حساسيت مقام شما را بسيار جدي نگرفته بود ـ بدون مقدمه وتشريفات لازم پروتوكولي ـ زودتر وارد صلب موضوع شد وروي تشكيل حزب وبالآخره رهبري آن تماس گرفت... بياد دارم عكس العمل شما بسيار شديد وخشم آگين بود كه گوينده از گفتن پشيمان شد وما از شنيدن آن سخنان پر طمطراق تان خسته ... با عربده وعصبانيتكه سراپاي تانرا فرا گرفته بوديد، داد زديد واز زبان تان حرف هائي شنيده شد كه هيچكدام از حاضرين تا آن حد توقع نداشتند.

خلاصه اينكه بعد از يك سلسله تهديد وتوهين به كساني كه چنين موضوعات را مورد بحث قرار ميدهند، فرموديد: " من فعلا در سطح جهان ومنطقه فكر ميكنم، همتاي خود را پرويز مشرف ميدانم .. مرا در مسائل خورد وريزه مانند حزب سازي وغـيره كه كار " گله بچه " ها ست مصروف نسازيد .. شما ميدانيد وساختن حزب تان ... " ازين قبيل حرف هاي ديگر .. مارشال صاحب! متوجه هستيد كه چقدر به مسائل حياتي كم بهاء ميداديد؟ آيا ميدانيد كه داشتن يك حزب سياسي پشتوانه سياسي وپايگاه ملي يك سياستمدار است كه عمق ريشه آنرا در ميان ملت نشان ميدهد وآينده او را تضمين ميكند؟ به اساس همين دست كم گرفتن قضاياي مهم وحياتي، در طول سه سال ـ كه همه ما وشما دلائل آنرا ميدانيم وذكر آن لزومي ندارد ـ مانع تشكيل حزبي شديد كه زماني بيشترين طرفدار، خوبترين كادر، محبوبترين رهبر شهيد، قويترين انگيزه وعميق ترين ريشه ملي وجهادي در ميان همه اقشار ملت داشت؛ ازينرو بايد نخستين حزب سياسي مي بود كه رسميت مي يافت، مگر متأسفانه اين حزب بعد از گذشت سه سال وپراگنده ودلسرد شدن هواداران آن، بحيث سي وچندمين حزب ثبت شد، ونتيجه اش هم انتخابات اخير رياست جمهوري وريختن 3، 16 فيصد آراء به صندوق شخصيت محبوب وفعالي مانند قانوني، كانديداي نهضت ملي!

آيا ميدانستيد كه ممانعت شما از تشكيل حزب منافع كي ها را تأمين مي كرد؟ آيا ميدانيد كه خصوم عاقل تان، توسط شما جبهات جهادي را بنام ملكي سازي خلع سلاح وعناصر جهادي را زير عنوان ملي سازي از ادارات وپست هاي مهم دولتي رانددند ودر نتيجه دور وبر تانرا ازين امكانات وعناصر ـ كه در واقع ريشه وپشتوانه شما بودند ـ خالي كردند؟ وشما هم از بيم اينكه تاپه(كاملا آماده) جنگسالار به پيشاني تان چسپانده نشود، كوشيديد سلاح مجاهدين را كه در واقع ضامن قوت وعزت شما ودر مجموع همه عناصر جهادي بود، در برابر چند دالر بصورت توهين آميز از دست شان بگيريد؟

آيا ميدانيد كه گشودن دروازه دره پنجشير ـ سنگر تسخير ناپذير جهاد ومقاومت ـ وكشيدن اسحله ثقيله كه اصلا هيچ كسي را تهديد نمي كرد، چقدر به آبروي شما لطمه زد؟

آيا ميدانيد كه مردم شمالي به هنگام كشيدن اسكادها، توپها، تانكها وغيره وسايل زرهي از پنجشير چه مي گفتند؟

آنها با اختصار تمام ميگفتند: " مرد آورد ونامرد تسليم كرد "!

آيا ميدانيد كه اظهارات نا سنجيده تان در هرات، در واقع خنجري زهرآگيني بود كه به قلب خونچكان اسماعيل خان فرود آمد، ونمكي بود كه به زخم تازه مردم مجاهد هرات ريخته شد؟ دقيقا اظهارات شما در محكوميت اسماعيل خان داغديده وتبرئه جانب مقابل وي قرار گرفت وثمره عملي آن هم نتائج انتخابات رياست جمهوري در ولايات هرات وبلخ وتخار!

ميدانيم شما يك سلسله ازين گونه اقدامات را بخاطر ارضاي مقامات ذيصلاح انجام ميداديد وچشم انداز تان هم تضمين يك دوره پنجساله معاونيت رياست جمهوري بود!

درين رابطه اطمينان هائي هم بمنظور اغفال بيشتر شما ازينجا وآنجا داده مي شد كه جناب شما آنرا باور وجدي تلقي ميكرديد، وتا جائي درين خوشباوري پيش رفتيد كه از آزار واذيت ملت وهواداران خود هم بيمي نداشتيد وتاكيد كرده ميگفتيد: ما يك تيم كاري متحد وجدا ناپذير هستيم ... وحتى با صراحت گفتيد: من ازين منطقه نيستم وحاضرم خانواده خود را به قندهار انتقال بدهم ... !!

شايد شما در آن موقع در همچو اظهارات حق بجانب بوديد ووعده واطمينان هاي .. چشم وگوش تانرا پر كرده بود.

بياد دارم زمانيكه از سفر ايالات متحده امريكا برگشتيد در يك مجلس خودماني ـ كه خوشي وقناعت از خود از سر ورويتان موج ميزد ـ از جريان سفر خود واز تشريفات بلند بالائي كه به افتخار شما گرفته شده بود حكايت ميكرديد، از ديدار از مناطقي صحبت كرديد كه ديدن آنجاها براي تعداد انگشت شماري از مهمانان خاص آن كشور بزرگ ميسر است، سخن گفتيد. در مجموع صحبت هاي شما روي تشريفات فوق العاده وقدرداني مقامات عالي آنكشور از شما تركيز داشت.

بايد گفت: اين ديدار مارشال صاحب به فاصله كوتاهي از سفر كرزي صاحب به امريكا صورت ميگرفت كه پيش آمد نامناسب برخي مقامات كانگره امريكا، سر وصدا هائي در مطبوعات ايجاد كرد. وشايد ايشان تفاوت ميان اين ديدار وآن رفتار را علامه مثبت واشاره سبزي براي آينده خويش تحليل وتفسير ميكردند.

بخاطر دارم از ملاقات با خانم كوندليزا رايس مشاور امنيت ملي امريكا ياد كرديد ودر يك كلمه مختصر فرموديد كه " بسيار زن هوشيار است " من درين نظر با شما موافق هستم، زيرا تصدي آن مقام مهم وحساس ايجاب ميكند كه بايد آن خانم شخص هوشيار باشد، ويك نمونه هوشياري موصوفه هم دريافتن نقاط ضعف وقوت مهمانان است، كه ازين لحاظ در تشريفات وترتيبات مجلل استقبال از جناب شما توجه بيشتر كردند!

من شكي ندارم كه شما با آنها با اخلاص رفتار ميكرديد، ولي آنها اين اخلاص شما را خوشباوري واغفال فكر ميكردند، كه فكر ميكنم ـ با توجه به نتائج آن ـ درست تشخيص كرده بودند ومتأسفانه شما هنگامي متوجه دنياي خطاي خويش شديد كه يكروز قبل از پايان معرفي معاونان كانديدان رياست جمهوري واضح شد كه ـ برخلاف وعده واطمينان آنها وفدا كاري شما ـ ديگر جناب شما در دور آينده معاون اول رئيس جمهور كشور نيستد، واين وقتيست كه كار از دست رفته وشما نتواستيد حتى خود را جمع وجور كنيد.

در عكس العمل با اين جفا كاري، بازهم در يك حركت انفعالي، باعصبانيت ونا سنجيده شخصيت خوشنامي را وادار ساختيد كه با آقاي كرزي در انتخابات رياست جمهوري رقابت كند، در حاليكه فقط يك روز قبل با چنين انديشه اي شديدا مخالفت ميكرديد. متعاقب آن در يك مصاحبه مطبوعاتي فرموديد: " ديگر كرزي از حمايت مجاهدين برخوردار نيست .. "

جناب مارشال صاحب! چه اتفاق افتاده بود كه مجاهدين با آقاي كرزي نيستند؟ يعني اگر جناب شما معاون اول بوديد مجاهدين از كرزي حمايت ميكنند واگر احمد ضياء برادر احمد شاه مسعود به جاي شما قرار گرفتند نه؟ يعني همه مجاهدين وجهاد در وجود شما وجيب شما خلاصه مي شوند؟ مجاهديني كه شما آنها را براي ارضاي خاطر ديگران كوهي خوانديد وتوهين كرديد وسلاح شانرا از دست شان گرفتيد.

مارشال صاحب! حالا متوجه شده ايد كه شما در نتيجه اين خوشباوري ها واستبداد رأي تان يك مقام بي پايه هستيد كه نه تشكل حزبي داريد كه شما را در پيشبرد برنامه هاي سياسي تان كمك كند، ونه پايگاه مردمي وپشتوانه جهادي كه تضميني براي آينده تان باشد.

اگر صراحت شما را آزرده نمي سازد واز شنيدن حقيقت تلخ بد تان نمي آيد، عرض ميكنم كه: شما فعلا به تنه درخت خشكيده اي مي مانيد مدتها قبل شاخه هاي آن قطع وريشه هاي آن خشكيده است وبه صورت احتياطي به ديوار شكسته اي تكيه داده شده كه بمحض بيجا شدن يك سنگ آن، سراسر فرو ميريزد. اميدوارم آن سنگ جابجا وشما هم برقرار باشيد!

در پايان عرض ميكنم: بعد ازين احتياط كنيد وروي وعده رياست " سنا " هم دلگرم نباشيد كه سرابي بيش نيست ومي شود يك حلقه ديگر ازين درامه باشد!! والسلام